Het JKD hieronder nog eens weergegeven met het beste uit:
Wing chun: Trapping ( sticking hands ) vanuit centerlijntheorie, stand van het lichaam als basishouding
Western boxing: rechte stoten, hoekstoten, opstoten, clinchen, combinatietechnieken, tactics en trainingen.
Kick-en thaiboksen: traptechnieken, knietechnieken, low-kicks, elleboog-technieken, combinatietechnieken
Braziliaans Jiu-Jitsu: Klemtechnieken ( armen, polsen, benen, nek etc. ), take downs ( worpen )
Wrestling ( worstelen ): grondtechnieken, klemmen, vastzetten
Schermen: voetenwerk, verplaatsingen, houdingen, snelheidsoefeningen
Filippijns Kali ( Eskrima, Arnis ) ongewapend en gewapend ( stok en mestechnieken )
Uniek aan het JKD is, dat binnen de bovengenoemde Disciplines buiten de techniektrainingen, combinatietrainingen en attribuuttrainingen, veel waarde wordt gehecht aan het vrij gevecht ( Sparring ) in diverse vormen om de realiteit zoveel mogelijk te benaderen en te werken aan een zeer goede conditie.
Omdat Bruce Lee, vanwege zijn overlijden op de veel te jonge leeftijd van 32 jaar, niet geheel de kans kreeg zijn JKD verder te ontwikkelen is dit overgenomen door zijn beste leerlingen en 3 van zijn top-leerlingen: Ted Wong, Larry Hartsell en Dan Inosanto hebben het JKD verder ontwikkelt door het concept van het JKD te presenteren
( Ted Wong onderwijst alleen het originele JKD ) en te onderwijzen naast het Original Jun Fan JKD zoals Bruce Lee dit had ontwikkeld.
Bruce Lee was zijn tijd ver vooruit en gebruikte trainingsmaterialen en apparatuur die hij zelf had ontwikkeld om de ultieme vechtsporter te worden. Interviews met veel van zijn leerlingen en latere instrukteurs en het benodigde film-materiaal geven aan wat een enorme snelheid, kracht en aanleg voor Martial Arts ( Krijgskunsten ) Lee bezat en was bijna onverslaanbaar in de vele facetten van de Martial Arts.
Schop-afstand, 